OMUZ ÇIKIĞI: MEKANİZMASI, BELİRTİLERİ VE TEDAVİSİ
- Emre Ozturk
- 5 gün önce
- 7 dakikada okunur
Omuz eklemi insan vücudunun en geniş hareket kabiliyetine sahip eklemidir. Kolumuzu yukarı kaldırmak, yana açmak, döndürmek veya arkaya götürmek gibi birçok hareket bu eklem sayesinde mümkündür. Ancak bu büyük hareket özgürlüğü aynı zamanda omuz eklemini daha instabil, yani yerinden çıkmaya daha yatkın hale getirir.
Bu nedenle omuz çıkığı, tüm eklem çıkıkları arasında en sık görülen dislokasyon tipidir.
Tıbbi olarak omuz çıkığı, kol kemiğinin üst kısmındaki yuvarlak yapı olan humerus başının, kürek kemiği üzerindeki glenoid kaviteden (omuz yuvası) tamamen ayrılması anlamına gelir.
Omuz çıkıkları farklı yönlerde meydana gelebilir, ancak en yaygın formu travmatik anterior omuz çıkığıdır. Bu durumda humerus başı eklem yuvasından öne doğru çıkar. Travmatik anterior çıkıklar tüm omuz çıkıklarının yaklaşık %80–90’ını oluşturur.
Bu yaralanma genellikle spor sırasında meydana gelen çarpmalar, fazla seviyede dış rotasyon, düşmeler, trafik kazaları gibi travmatik olaylar sonucunda ortaya çıkar.
Epidemiyolojik veriler travmatik anterior omuz çıkığının yıllık görülme sıklığının yaklaşık 100.000 kişi başına 11–29 vaka olduğunu göstermektedir.
OMUZ ANATOMİSİ VE STABİLİTESİ
Daha fazlasını okumak ister misiniz?
Bu özel yazıyı okumaya devam etmek için intellicorpus.com sitesine abone olun.
